Bericht vanuit Buda (1)

Na alle inspanningen die we hadden getroost om onze nieuwe cd te lanceren - en de enorme teleurstelling toen bleek dat alleen onze moeders het kreng wilden hebben, was het oog tijd om even helemaal weg te gaan. Of te zijn. Dat is nooit helemaal duidelijk bij die CenterParks commercials.
Hoe dan ook.
Na stemming bij handopsteken - je bent een collectief of je bent het niet - werd besloten in geen geval naar CenterParks. Of naar enige andere bestemming die het ‘even helemaal weg’ kon kwalificeren als ‘lekker weg in eigen land‘. Immers, Gerrit Hiemstra blijft maar weigeren om mooi weer te voorspellen en dus wil het maar niet zomeren. En dus boekten wij via SkyEurope een lastminute naar Budapest, in het Parijs van de Donau is het altijd mooi weer, per slot van rekening.
Maar ja.
Toen wij vanmorgen op Schiphol aankwamen, bleken we al een uur vertraging te hebben. Een uur later hadden wij er reeds twee. En wij maar denken dat het lekker rustig zou zijn ten gevolge van de openbaar vervoerstaking. En zo konden we in de geairconditionde hal zien hoe het buiten steeds mooier weer werd.
Hoe dan ook.
Wij arriveerden uiteindelijk niet om klokslag 12:15 op Ferihegy Airport maar pas tegen drieën. En aldaar pleurde het dus van de regen. Pas om vier uur konden we eindelijk de minibus instappen omdat Bjorn met alle geweld lollig wilde doen tegen een douanebeambte uitsluitend Hongaars spreekt. En dat begrijpen wij niet omdat wij Indo-europees spreken en geen Fins gerelateerde onzin.
Hoe dan ook.
Nog net voor sluitingstijd arriveerden wij bij het kantoortje van ons reisbureautje, To Ma Tours, om de sleutel op te halen van ons appartement. Tot onze niet geringe verbazing bleek dat niet in Buda, maar in Pest. Aan de andere kant van de rivier, als het ware. Terwijl wij toch anders besteld meenden te hebben; aan de ene kant, zeg maar.
Maar ja.
Ook daar doe je verder niets aan. Het is een fijn appartement, met uitzicht op de Donau.
Hoe dan ook.
Zodra Dirk terug is met de hoogstnoodzakelijke boodschappen - koffie, batterijen, toiletpapier - en Andrea eindelijk heeft besloten of het nu meer een avond wordt voor blauwe of rode jurkjes - dan gaan we eens kijken of er nog een fijn stamcafé in de buurt te bekennen is alwaar we onze ellende kunnen verdrinken.

Dat 25% van de nederlanders niet op vakantie gaat, kan bij ons plots op veel begrip rekenen.
Wordt vervolgd

8 June, 2005 | Geklasseerd onder blog |

Reacties

Reageer