Gilgamesj. Of: het eeuwige leven van George Bush

Afgelopen weekend bezocht ik de voorstelling Gilgamesj van de Theatercompagnie, het toneelgezelschap dat de laatste jaren vooral opviel door aanhoudende financiële perikelen. Ook afgelopen jaar was het weer raak toen de Kunstraad adviseerde subsidies aan de Theatercompagnie stop te zetten.
Je zou haast vergeten dat ze ook nog wel eens een toneelstuk opvoeren in het Compagnietheater. Maar dat wordt er dus wel. Op dit moment Gilgamesj, een stuk gebaseerd op een tekst die ouder is dan de bijbel. Het epos ontstond een slordige 3000 jaar voor Christus in Mesopotamië en verhaalt over Gilamesj, de koning van Uruk (bijzonder ijdel neergezet door Fedja van Huet ) Deze koning is voor 2/3 God en voor 1/3 mens. Op grond van deze - wonderlijke - verdeling meent Gilamesj dat hij recht heeft op het eeuwige leven, gelijk de goden. Maar de goden zouden de goden niet zijn, als ze daar niet heel anders over zouden denken. Zij besluiten aan het eind van het stuk dat Gilamesj gewoon moet eindigen in de onderwereld net als alle andere stervelingen.
Het moge duidelijk zijn: er is de afgelopen 5000 jaar weinig veranderd. Al die jaren vraagt de mens zich af waarom hij toch moet sterven. Ze proberen hun dood uit te stellen of er zelfs onderuit te komen. En al meer dan 5000 jaar proberen koningen hun leven te vereeuwigen door grootse werken te verrichten - zoals het veroveren van Mesopotamië
Lukt dat?
Soms wel. Dankzij de kleitabletten en het spijkerschrift weten we nu nog steeds wie Gilamesj is.
Maar of ze over 5000 jaar nog weten wie George Bush is hangt waarschijnlijk toch eerder af van zijn beleid ten aanzien van de kunsten dan van zijn slagen of falen in Irak. Heeft Bush überhaupt wel eens een uitspraak gedaan over kunst?

28 February, 2005 | Geklasseerd onder blog |

Reacties

Reageer